حکومت چگونه باید باشد؟

حکومت چگونه باید باشد؟

چهره روز 
آنالیز افروغ از ٤٩٠ پاسخ به یک سوال: «حکومت چگونه باید باشد ؟»

سایت خبری الف وابسته به احمد توکلی با طراحی صفحه ای تحت عنوان «با شما» تلاش کرده تا ارزش افزوده ای برای نظرهای رسیده در سایت خبری خود ایجاد کند. به طوری که سوال کننده ها می پرسند و کاربران پاسخ می دهند. پاسخ ها در تحریریه الف آنالیز شده و برای وی فرستاده می شود و در نهایت شخص سوال کننده تحلیل خود را از جواب هایی که دریافت کرده، ارایه می کند. کاربران گرامی الف در ٢٧ دی ماه، با مشارکت قابل توجه در صفحه «با شما» به سوال عماد افروغ پاسخ گفتند. عمادافروغ از کاربران صفحه باشما سایت الف پرسیده بود: «حکومت (نظام سیاسی) چگونه باید باشد که بتوان به آن اعتماد کرد و شرایط کنونی با آن امر بایسته چه تفاوتی دارد؟» پس از جمع آوری دیدگاه های کاربرانی که به این سوال پاسخ داده بودند، این فعال سیاسی اصولگرا اقدام به جمع بندی پاسخ های دریافتی کرده است. عماد افروغ در چرایی طرح این پرسش فرصتی برای طرح اندیشه ها و تعامل و تبادل این اندیشه ها و فرصتی مغتنم و طلایی و بدون هزینه برای حکومت اعلام کرده است. عماد افروغ ٤٩٠ پاسخ دریافت شده را آنالیز و دسته بندی کرده است. آنالیز عماد افروغ از مجموع پاسخ هایی که دریافت کرده به شرح زیر است:

۱- صداقت: ۱۷۱ مورد (مواردی مانند پرهیز از دروغ، صداقت در گفتار و عمل و... ،

۲- پرهیز از تملق و چاپلوسی: ۱۵ مورد،

۳- ملاحظات اخلاقی: ۴۳ مورد،

۴- آزادی های اساسی: ۲۰۲ مورد، 

۵-آزادی های اجتماعی: ۲۲ مورد،

۶- اتکا به رای مردم: ۲۸۳ مورد، 

۷- مبارزه با فساد و رانت اقتصادی: ۱۵۱ مورد،

۸- شفافیت در امور: ۶۴ مورد، 

۹- مسوولیت پذیری و پاسخگویی: ۱۱۲ مورد، 

۱۰- قانون گرایی و تساوی در برابر قانون: ۳۵۵ مورد، 

۱۱- قوه قضاییه مستقل، عادل و مقتدر: ۱۴۶ مورد، 

۱۲- شایسته گزینی (شایسته سالاری): ۴۶ مورد، 

۱۳- رفاه عمومی، رشد اقتصادی و تامین نیازهای اساسی (اقتصادی، اجتماعی و بهداشت): ۱۷۳ مورد.

در باره قلب چه می دانید؟

آنچه باید درباره قلب و معجزات آن بدانید

قلب ما در طول زندگی یک انسان حدود ۳ میلیارد بار می‌تپد. نزدیک به ۵ لیتر خون هر دقیقه در قلب پمپاژ شده و به بدن ما جاری می‌شود. اما این موتور زندگی ما چگونه عمل می‌کند؟

نمایی از مکش و پمپاژ خون

قلب ارگانی عضلانی و توخالی است، شبیه به مشت انسان؛ عضوی که حدود ۷۰ بار در دقیقه می‌تپد و روزانه تا ۱۰ هزار لیتر خون را به بدن پمپاژ می‌کند. قلب نه تنها این عمل را بی‌وقفه برای یک عمر انجام می‌دهد، بلکه اگر لازم باشد برای مثال هنگام دویدن ارسال خون به بدن را ۵ برابر می‌کند.

پمپاژ دوگانه

بوم، بوم

عضله‌ای خستگی‌ناپذیر

قلب تنها یک عضله نیست، بلکه عضله‌ای کاملا ویژه است. می‌توان گفت که این عضله شبیه عضلات دست یا پا است، چون می‌تواند همانند آن‌ها به‌سرعت و با قدرت منقبض شود. اما تفاوت این‌جاست که عضله قلب قادر است به صورت مداوم فعالیت کند بی‌آنکه خسته شود. علاوه بر این تمامی سلول‌های قلبی با یکدیگر در ارتباطند تا بتوانند به صورت هماهنگ و بی‌وقفه به عنوان عضله واحد قلب عمل کنند.

ضربان‌سازی طبیعی

تلاش کنید ضربان قلبتان را از طریق نیروی اراده متوقف سازید. امکان ندارد. زیرا بافت قلب توسط سیستم عصبی خودکار عصب‌دهی می‌شود و از سیستم الکتریکی (سیستم هدایت) خاص خود برخوردار است. گره‌های ویژه دهلیزی (سینوسی) دائما نیروی رانش شدید ایجاد می‌کنند تا قلب به طور هماهنگ منقبض شود. اگر گره ‌دهلیزی نتواند کارش را انجام دهد، این کار را گره بطنی انجام خواهد داد.

اختلال در ریتم طبیعی

اگر قلب از ریتم خود خارج شود ممکن است دچار گرفتگی شده و نتواند خون را پمپاژ کند. در این صورت دستگاه‌هایی ویژه درون بدن بیمار کار می‌گذارند و با ایجاد شوک خطر را رفع می‌‌کنند. این عمل باعث می‌شود که این ارگان ضربان‌ساز طبیعی دوباره کار خود را از سر بگیرد.

ناجی زندگی

اگر ضربان قلب بیماری بسیار آهسته‌ شود می‌توان با کار گذاشتن دستگاه ضربان‌ساز مصنوعی ضربان قلب را دوباره به حال طبیعی بازگرداند. این دستگاه تکانه‌های الکتریکی ایجاد کرده و آن را به سراسر عضله قلب ارسال می‌کند. پزشکان اولین بار در سال ۱۹۵۸ از این روش استفاده کردند. یک ضربان‌ساز مدرن می‌تواند بین ۵ تا ۱۲ سال کار کند. به طور متوسط این دستگاه‌ها برای ۸ سال فعال می‌مانند.

عمل قلب باز

برای جراحی قلب باز باید برای مدت کوتاهی حرکت قلب را متوقف کرد. یعنی باید حالتی شبیه به مرگ ایجاد کرد. در ۵۰ سال گذشته دانشمندان راهی برای حل این مشکل پیدا کردند. دستگاه قلب ـ ریه می‌تواند وظیفه قلب و ریه را به هنگام جراحی بر عهده بگیرد و خون را غنی از اکسیژن ساخته و به بدن پمپاژ کند.

عمل قلب بسته

پزشکی مدرن امکان معاینه یا جراحی قلب بدون شکافتن قفسه سینه را به‌وجود آورده است. در این‌جا پزشک وسیله‌ای به نام کاتتر (یک لوله بلند و باریک) را از درون یک رگ اصلی در کشاله ران، آرنج یا مچ دست به سمت قلب می‌فرستد. در این روش از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود.

دریچه قابل انعطاف

در صورت وجود اختلال یا نارسایی در دریچه‌های قلبی باید دریچه‌هایی مصنوعی را جایگزین کرد. پزشکان در این حالت یا از دریچه‌هایی طبیعی (خوکی) یا دریچه‌های مکانیکی از جنس فلز استفاده می‌کنند. استفاده از دریچه‌های مصنوعی قابل انعطاف هم مرسوم است که می‌توان آن‌ها را از طریق کاتتر (یک لوله بلند و باریک) به طرف قلب فرستاد. در این‌جا نیاز به عمل قلب باز وجود ندارد.

انسداد شریان‌های قلب

شریان‌های کرونری وظیفه خون‌رسانی به قلب را بر عهده دارند. اگر یکی از این شریان‌ها دچار انسداد شود امکان سکته قلبی به‌وجود می‌آید. جراح قلب در این‌جا از عمل بای‌پس یا پیوند عروق قلب استفاده می‌کند. در این شیوه معمولا قسمتی از یک ورید برداشته شده و به سرخرگ کرونری مسدود شده پیوند زده می‌شود تا مسیر فرعی در اطراف گرفتگی ایجاد شود. گاهی هم از پروتزهای مصنوعی برای برطرف کردن این معضل استفاده می‌شود.

ناجی فلزی

در صورت مسدود شدن عروق کرونری قلب پزشک کاتتری (لوله بلند و باریکی) را به درون رگ گرفته‌شده فرستاده و محل انسداد را با بالونی باز می‌کند. همچنین استنت یا فنری که در حقیقت تورینه‌ای فلزی است را به‌دور بالن تعبیه می‌کنند که به دیواره داخلی رگ تکیه می‌کند.

وقتی قلب خیال تپیدن ندارد

اولین عمل‌‌های پیوند قلب را متخصصان در سال ۱۹۶۷ انجام دادند. در آن زمان این عمل انقلابی بود. اما اینک جراحی پیوند قلب دیگر نادر نیست. هر ساله در سراسر جهان پزشکان هزاران قلب اهدا شده را از پیکر مردگان به زندگان پیوند می‌زنند. با این حال پیوند گیرنده باید در تمامی عمر داروهایی مصرف کند که مانع از آن می‌شود که بدن او این قلب بیگانه را پس زده و نپذیرد. A

زندگی با پمپاژ مصنوعی

قلب‌های اهدایی کم‌شمارند. چاره دیگر استفاده از قلب مصنوعی است. وقتی قلب کارش را درست انجام نمی‌دهد، مثلا در نارسایی قلب از قلب مصنوعی استفاده می‌شود. در این روش قلب بیمار در بدن فرد باقی می‌ماند، اما توسط پمپی که درون قفسه سینه کار گذاشته شده حمایت می‌شود. محرک و انرژی این پمپ در خارج از بدن بیمار قرار دارد.

قلبی از مواد مصنوعی

محققان مشغول کار بر روی قلبی مصنوعی‌اند که بتواند به طور کامل جایگزین قلب بیمار شود. این قلب باید به گونه‌ای باشد که آن را بتوان بدون نیاز به لوله‌های اتصالی منتهی به دنیای بیرون، در درون بدن قرار داد. این قلب نباید نیاز به سرویس داشته باشد و باید بتواند سال‌های مدید بتپد

سند چشم انداز ایران درسال 1404(تنها 11 سال مانده است)

 

ایران در 11 سال بعد ...

با دعوا و حلوا به کجا می رویم؟!

عصرایران ؛ جعفر محمدی - "ایران در سال 1404 باید قدرت اقتصادی اول منطقه باشد." ایران را سند چشم انداز ایران در 1404 می گوید که مهم ترین سند قانونی ایران بعد از قانون اساسی است.

تنها 11 سال تا 1404 باقی است و این در حالی است که:
- تورم برغم کنترل نسبی آن در یک و نیم سال گذشته ، همچنان بالاست،
- اقتصاد ملی یک رکود فراگیر را تجربه می کند،
- نرخ بیکاری دو رقمی است،
- هزاران پروژه نیمه کاره مانند وزنه هایی بر پای اقتصاد، آن را از حرکت باز می دارند،
- هزاران واحد صنعتی تعطیل هستند یا با ظرفیت حداقلی کار می کنند،
- موانع ایجاد کسب و کارهای جدید، هفت خان رستم را تداعی می کنند،
- خروج سرمایه ها از کشور، یک اپیدمی شده و در مقابل، جذب سرمایه های خارجی، به ندرت اتفاق می افتد،
- میزان مصرف انرژی در داخل رو به تزاید است و دور نیست روزی که میزان تولید نفت و گاز ایران با میزان مصرف آن یکسان و سپس ایران به وارد کننده نفت و گاز تبدیل شود،
- تحریم ها همچنان اقتصاد ایران را تحت فشار قرار داده اند،
- رقبای منطقه ای ایران نیز به سرعت در مسیر توسعه قرار دارند و از جمله قطر در میدان مشترک گازی پارس جنوبی چند برابر ایران بردداشت می کند و ... .

در چنین وضعیتی، که اصولاً باید یک نگرانی عمومی به ویژه در سطح نمایندگان مجلس و دولتمردان درباره روند کُند توسعه کشور شکل بگیرد -و البته با امید به آینده همراه باشد- شاهد آن هستیم که بحث های بیهوده شعاری و جناحی که با عرض معذرت بیشتر به حرف های "خاله زنکی" می مانند جای مباحث حیاتی کشور را گرفته اند. این مانند آن است که ملوانان یک کشتی که آسیب های متعددی بر بدنه اش وارد شده، به جای اصلاح آن برای جلوگیری از خطرات آتی، با یکدیگر سر این که اتاق شان چه رنگی باشد و چه کسی شب ها روی کدام تخت بخوابد، دعوای دائمی داشته باشند!

واقعیت این است که برای هر گونه رشد و توسعه ای، حتماً و الزاماً باید به منابع و توانمندی های داخلی تکیه کرد ولی این اصل اساسی، هرگز به معنای آن نیست که اقتصاد ایران می تواند در میان حصاری که آن را از دنیای خارج جدا می کند رشد جدی کند و ظرف 11 سال آینده به رتبه اول منطقه تبدیل شود.

بنابرایرن، تا وقتی تحریم های ظالمانه علیه ایران برقرار است، سخن گفتن از تحقق آرمان ایران 1404، خوش بینی صرف خواهد بود.
به عنوان مثال ، میدان پارس جنوبی که بین ایران و قطر مشترک است را در نظر بگیرید. قطری ها ، از رهگذر این میدان به ثروتی افسانه ای دست یافته اند به گونه ای که در سال های اخیر، بالاترین درآمد سرانه در جهان را به خود اختصاص داده اند ولی در این سوی خلیج فارس، بسیاری از پروژه ها متوقف اند یا به کندی پیش می روند، چرا که قطعات مربوط به آنها مشمول تحریم اند و در داخل هم امکان تولیدشان نیست.

بنابراین باید تحریم ها را دور زد. دور زدن تحریم ها هم از یک سو، ایجاد یک رانت گسترده در داخل می کند که تبعات آن، گسترش و نهادینه شدن فساد اقتصادی عمیق در کشور است و از سوی دیگر، هزینه تمام شده پروژه ها را 3 الی 4 برابر بیشتر از حالت متعارف می کند.

 این بدان معناست که اگر تحریم ها نبود، می شد به اندازه 3 الی 4 برابر همه فازهای پارس جنوبی، تأسیسات گازی و نفتی احداث کرد. این عدد را به کل پروژه های کشور که نیاز خارجی دارند تعمیم دهید تا ببینید که چه ضرر مالی نجومی و هنگفتی به کشور وارد می شود و چه سود عجیب و غریبی از کیسه ملت ایران، به جیب دلالان می رود!

افزایش قیمت تمام شده، تنها یکی از آسیب هاست. تحریم ها باعث می شوند پروژه ها به کندی پیش بروند و دیرتر به بهره برداری برسند. از این رو، میلیادرها دلار خسارت نیز ناشی از تأخیر بر اقتصاد کشور وارد می شود و فرصت های شغلی نیز دیر به دیر به وجود می آیند.

آسیب دیگر این تأخیرها نیز این است که پروژه های تکمیل شده با تکنولوژی چند سال پیش به بهره برداری می رسند. در واقع وقتی پروژه ای در 10 سال پیش طراحی می شود، بر اساس تکنولوژی های همان زمان شکل می گیرد و ادامه می یابد، ولی هنگامی که به جای 3 سال در 10 سال یا بیشتر به بهره برداری می رسد در مقایسه با پروژه های دیگر جهان که همزمان به بهره برداری رسیده اند، عقب مانده تر است. این فاجعه ای است که کمتر بدان توجه می شود زیرا بعد از اتمام پروژه های عقب افتاده، راندمان و بهره وری شان در قیاس با رقبا کمتر است و این، یعنی عقب ماندگی مخفی در طول دهها سالی که آن پروژه در حال بهره برداری است.

آنچه در سطور فوق گذشت، تنها شمه ای از اثرات تخریبی تحریم ها در بخش تولید بود که نظیر آن کمابیش در بخش های دیگر اقتصاد کشور از کشاورزی و سلامت گرفته تا و صادرات و واردات وجود دارد.

این ها ، مسائل کلان کشور هستند که جای دلواپسی واقعی دارند. بنابراین از همه کسانی که هنوز دل در گرو آینده کشورشان دارند و هنوز می خواهند ایران در سال 1404 قدرت اول اقتصادی منطقه باشد، انتظار می رود "خردمندانه و شرافتمندانه" تیم مذاکرات هسته ای را یاری کنند تا گام اول تنش زدایی از سیاست خارجی را در پرونده هسته ای با موفقیت بردارد و بعد از آن، قدم به قدم مسیر ارتقا جایگاه بین المللی ایران طی شود زیرا تبدیل ایران به قدرت اقتصادی برتر منطقه جز با اصلاح جایگاه جهانی آن میسر نیست.

هر ایرانی میهن دوستی، حتماً آرزو دارد که ایران در سال 1404 و حتی زودتر از آن، قدرت اول اقتصادی منطقه باشد ولی چه خوش گفته اند نیاکان ما که " با حلوا حلوا گفتن، دهان شیرین نمی شود"!
اینک نه وقت حلوا حلوا گفتن و نه فرصت دعواست؛ وقت به خود آمدن و جنبیدن است ، آن هم در منطقه ای که به جز چند کشور معدود، بقیه پای در مسیر توسعه گذاشته، رقابت بزرگی را آغاز کرده و بسیاری شان از ما پیشی هم گرفته اند.

اهمیت درخت در نزد ایرانیان کهن

اهمیت درخت در نزد ایرانیان کهن

درخت و جنگل در اسطوره شناسی ایرانیان اهمیت زیادی داشته است، تا آنجا که از درختان به عنوان انسان های نیکی یاد می شود که پس از مرگ، تبدیل به درخت شده و زندگی جاودانه ای یافته اند. لذا قطع درختان قطور و مثمر، کاری ناصواب شمرده می شد و مورد نکوهش بسیار بود.

    به عقیده ایرانیان باستان، هر کس درخت کهنسالی را قطع کند، در همان سال، عزیزی را از دست خواهد داد. روز درختکاری نیز برخلاف ادعای سازمان خواربار و کشاورزی جهانی (FAO) از دوران زرتشت و برای حفظ و توسعه فضای سبز و جنگل آغاز شده که همه ساله خود زرتشت در روز درختکاری، نهال غرس می کرده است.
    از میان درختانی که در ایران یافت می شوند چنار، سرو و کنار نزد ایرانیان محبوبیت بیشتری داشته اند. درخت عظیم چنار سایه وسیعی دارد و مردم معتقد بودند که این درخت از شیوع تب و بیماری های عفونی پیشگیری می کند. همین اعتقاد را درباره درخت سرو که در ادب و هنر ایران نقش مهمی داشته و دارد، داشتند. امروزه علم طب ثابت کرده است که برخی درختان با متصاعد کردن انواع اسانس در هوا باعث نابودی بسیاری از میکروب ها می شوند.
    درخت سرو مقام خاصی در بین گونه های درختی ایران دارد و ایرانیان باستان همواره به آن با دیده احترام نگریسته اند. سرو برای پارسیان مقدس بوده و کرامت خاصی برای آن قایل بودند. همچنین تغذیه از گرده، برگ و جوانه آن را باعث طول عمر می دانستند. افسانه های پارسی اصل این درخت را از بهشت دانسته و آن را درخت «مینو» می نامیدند. تاثیر نفوذ روحانی این درخت در ایرانیان به حدی بود که در تمام مظاهر تمدن، هنوز هم نشانی از آن وجود دارد. اسلام نیز اهمیتی حیاتی برای درخت و جنگل ها قایل است تا آنجا که حضرت محمد (ص) شکستن شاخه ای از درخت را به مثابه قطع کردن بال فرشته می داند و در احادیث مختلفی بر ثواب درختکاری و نکوهش بریدن حتی شاخه های درختان تاکید کرده است.

    نخستین منطقه حفاظت شده جهان چند صد سال پیش از میلاد مسیح از سوی خشایارشا ایجاد شد. به این شکل که در لشکرکشی خود به منطقه آسیای صغیر، حفاظت منطقه ای از جنگل های سرو را به گارد سلطنتی خویش سپرد. بر اساس متون معتبر تاریخی، ایرانیان ٤٤٥ سال پیش از میلاد مسیح (ع) عملادر امر جنگل کاری، جنگلداری و مدیریت امور جنگل همت گماشته و قوانین مدون و لازم الاجرایی داشته اند.

    «اشیربر» معتقد است :«ایرانیان نخستین قومی بودند که سازمان جنگلبانی را تاسیس کرده و به توسعه پایدار توجه خاصی داشته اند.» «دیگران کاشتند و ما خوردیم/ ما بکاریم تا دیگران بخورند» در اصل مفهوم «توسعه پایدار» است که پیرمرد روستایی ایرانی در ١٤ قرن پیش در جواب انوشیروان گفت.
    «فون هاگن» سرجنگلدار معروف آلمان در قرن ١٩ برای نخستین بار با الهام از همین جملات پیرمرد دهقان روستایی ایرانی چنین می نویسد: «از جنگل حداکثر آنقدر برداشت کنید که تولید یا رشد می کند و حداقل جنگل را به صورتی که از گذشتگان دریافت داشته اید به آیندگان بسپارید.» این جملات که به «کلمات طلایی» فون هاگن آلمانی معروف شده اند در اصل آغازی است برای ایجاد تفکر علمی توسعه پایدار در اروپا و جهان. پس از آن می بینیم که بر اساس منافع اقتصادی کشورهای اروپایی، قوانینی در خصوص برداشت از منابع طبیعی تصویب می شود.
    با اینکه کنفرانس بین المللی حفاظت منابع طبیعی برای نخستین بار در ١٩١٣ در «برن» سوییس برگزار و پس از گذشت ٣٥ سال یعنی در سال ١٩٨٤ انجمن جهانی حفاظت از منابع طبیعی (IUCN) تشکیل شد اما نخستین پارک بین المللی جهانی را پایه گذاری کرد. آنجا که در سال ١٩٧٢ در کنفرانس بین المللی حفاظت محیط زیست که از سوی سازمان ملل متحد در استکهلم سوئد تشکیل شد که پارک ملی «دشت ارژن» را به عنوان پارک بین المللی در اختیار محققان جهان قرار داد. در این کنفرانس برای نخستین بار کل جهان هستی مورد توجه قرار گرفت که باید از منابع آن بر مبنای اصل توسعه پایدار بهره برداری شود.
    اما پرسش مهمی که در اینجا پیش می آید این است که چگونه ممکن است در کشوری که این همه برای جنگل و درخت اهمیت و حتی قداست قایل بوده سطح وسیعی از جنگل ها نابود شود؟ تا آنجا که تنها در نیمه اول قرن بیستم، دو میلیون هکتار از جنگل های شمال کشور نابود شود.
    پاسخ به این پرسش در حوصله این نوشتار نیست اما در یک کلام می توان به تغییر نگرش و تغییر الگوی مصرف زندگی در دوران معاصر که منجر به برداشت بی رویه و ناپایدار از منابع طبیعی از جمله جنگل ها شد نام برد. امید که بتوانم در یادداشتی دیگر بیشتر به این مقوله بپردازم و پاسخ این پرسش حیاتی را تشریح کنم.
   

تالاب های ایران در حال نابودی(مسئولین کجایند؟)

 تالاب ایران در حال نابودی(مسئولین کجایند؟)          ابتکار: ۷۰تالاب در ایران در معرض آسیب هستند        

جامعه > محیط زیست - رئیس سازمان محیط زیست با بیان اینکه تالاب‌ها مرز نمیشناسند ونیاز به مدیریت فرامرزی دارند، گفت: 70 تالاب در ایران وجود دارد که در معرض آسیب هستند و دولت یازدهم برنامه‌های حفاظتی مدیریت تالاب‌ها را با همکاری مردم و جوامع محلی در دست اجرا دارد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ ۲ فوریه برابر با ۱۳ بهمن‌ماه، روز جهانی تالاب‌ها نام‌گذاری شده‌ است. در چنین روزی در سال ۱۹۷۱ میلادی، برابر با ۱۳۴۹ خورشیدی و در شهر رامسر ایران، معاهده‌ای جهانی برای حفاظت از تالاب‌ها به تصویب رسید که به «معاهدهٔ رامسر» مشهور شد. معاهدهٔ رامسر پیمانی بین‌المللی است که نام این پیمان از شهر رامسر در ایران گرفته شده است. این کنوانسیون به منظور حفاظت از تالاب‌ها و پرندگان مهاجر شکل گرفته و بر مبنای آن، کشورهای عضو موظف هستند تا از تالاب‌های ثبت‌شده حفاظت کنند. در ابتدا این معاهده به امضای نمایندگان ۱۸ کشور شرکت‌کننده رسید، اما امروزه ۱۶۰ کشور جهان عضو این پیمان هستند. تالاب‌های مشمول این پیمان با نام «تالاب رامسر» مشخص می‌شوند.
در همین زمینه معصومه ابتکار معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست صبح امروز در مراسم روز جهانی تالاب‌ها در دانشگاه زابل گفت: مراسمی که امروز در زابل برگزار می شود یکی از مهمترین مراسم های بزرگداشت روز جهانی تالاب ها در سراسر دنیا است زیرا بعید می دانم در هیچ نقطه ای از دنیا مراسمی با این تنوع ملیتی ، مذهبی ، فرهنگی و با این حجم از پشتیبانی مردم برگزار شود .

او گفت: حضور مسوولان و میهمانان از کشورهای مختلف این مراسم را بی‌نظیر کرده و یقیناً همین حضور گسترده شایسته هامون است

ابتکار ادامه داد: پیام صلح، دوستی، آشتی با طبیعت پیام آشکار مردم ایران به جهان از مراسم روز جهانی تالاب‌ها در زابل است. امروز همه مردم و مسئولان کشور برای نجات هامون متحد شده اند.

رییس سازمان محیط زیست گفت: دولت یازدهم ردیف و اعتبار ویژه برای تالاب‌های مهم کشور اختصاص داده است.

ابتکار با بیان اینکه هیچ مرز جغرافیایی و سیاسی برای تالابها قابل تعریف نیست و باید با نگاه و مدیریت فرامرزی تالابها را حفظ کرد ، گفت: 70 تالاب در ایران وجود دارد که در معرض آسیب هستند و دولت یازدهم برنامه‌های حفاظتی مدیریت تالاب‌ها را با همکاری مردم و جوامع محلی در دست اجرا دارد

تالاب ها مظهر همگرایی ملل است

رییس سازمان محیط زیست تصریح کرد: تالاب ها مظهر همگرایی است اگر این ارزش‌ها را بتوانیم پاس بداریم حیات کشاورزی و تجارت را پاس داشته‌ایم.

او با اشاره به اینکه یک برنامه ملی برای نجات هامون در دست تدوین است تا بتوانیم مشکلات هامون رابرطرف کنیم و این اکوسیستم مهم آبی را احیا کنیم ، گفت: محیط زیست به صلح، امنیت، معیشت و توسعه پایدارپیوندی عمیق داردو ماباید دربرنامه ریزی های خود در همین راستا گام برداریم .

معاون رییس جمهور ابراز امیدواری کرد، رسانه ها از مراسم امروز ، پیام صلح ، دوستی و اشتی را مخابره کنند .

در پایان مراسم لباس محیط بانی و کارت همیار محیط زیست به استاندار سیستان و بلوچستان اهدا و از فعالان محیط زیست در عرصه تالاب ها تقدیر شد