دوباره می سازمت وطن اگر چه با خشت جان خویش

 دوباره می سازمت وطن      اگر چه با خشت جان خویش

دوباره می‌سازمت وطن

غلام‌حیدر ابراهیم‌بای‌سلامی . نماینده پیشین مجلس

سیمین بهبهانی شاعر آزاده روزگار ماست که سخنش امید می‌بخشد و در تلاش موفق خود با تلفیق روح تغزل و نگرش اجتماعی از همه می‌خواهد که در زمان پیری نیز نسل جوان را همراه باشند و با آنها و از آنها بیاموزند و چنان زندگی کنند که بعد از صدسال از مرگ خود کلامشان فریادی برای رستگاری انسان باشد. بهبهانی روشنفکری فرهیخته و شاعری سنت‌شکن است که بسان پروین اعتصامی، فروغ فرخزاد و سیمین دانشور مفاهیم نو را در قالبی فاخر و کهن می‌سراید. در سفرهای متعدد به افغانستان و تاجیکستان مشاهده کردم که شعر «دوباره می‌سازمت وطن» نجوای شیرین مردم است و بسان چراغی امیدبخش ورد زبان پارسی‌زبانان شده است، به‌گونه‌ای که با سرودنش اشک شوق بر گونه پیروجوان جاری می‌شود و عالم و عامی را به زمزمه و همخوانی فرامی‌خواند.
در تاجیکستان عام و خاص معاصر در کنار اشعار صدرالدین عینی، صفیه گلرخسار، لایق شیرعلی و بازار صابر، مردم سخن از «نیمای غزل پارسی» سیمین بهبهانی می‌گویند و در افغانستان بر تلی از خرابه‌های جنگ، آوای «دوباره می‌سازمت وطن» لالایی مادران است تا کورسویی از امید باقی بماند، دوباره همتی برانگیخته شود، زندگی از آبی آسمان رنگ بگیرد و ستونی به سقف زده شود.  امکان ندارد که گلرخسار را در دوشنبه ملاقات کنی یا در تهران به دیدارش روی و او با هیجان از سیمین بهبهانی یاد نکند، یا شعری از او برایت نخواند؛ همان بانویی که زبان پارسی را پایه تشکیل یک کشور قرار داد و مادر مردم تاجیک نامیده شد و ایران را عزیز و شاهنامه را وطن و نفس می‌خواند؛ نفسی که اگر از ما بربایند بمیریم، بمیریم.  صاحبنظران سیمین را در زمره بهترین غزلسرایان ایران می‌دانند که توانسته است غزل کلاسیک را با محتوای نو در قالب 80وزن ارایه کند. شکستن قالب‌های قدیم و فرورفتن به اوزانی که دامنه آنها تا بی‌نهایت است از ویژگی‌های ممتاز پدیده‌های ادبی و نمایانگر تبحر و مهارت کم‌نظیر اوست. یادش گرامی و روحش شاد باد.

---

تصاویری بکر از پهنه بزرگ گیتی که به انسان دید بلندی می دهد

تصاویری بکر از پهنه بزرگ گیتی که به انسان دید بلندی می دهد

10 تصویر هوایی برتر دنیا (+عکس)

از رود اژدهای آبی در پرتغال گرفته تا رود ناترون در تانزانیا و از نمای زائران حج در مکه گرفته تا کانال های آب زیبای شهر آمستردام هلند.

نگاه از بلندی  و اشراف بر یک پهنه بزرگ همواره برای انسان ها خاطره انگیز و زیباست.

این وضعیت نه تنها زیبا و جذاب است بلکه نگاه با وسعت فراخ به انسان دید بلندی می دهد تا از تنگ نظری و قضاوت بر مبنای " ضیق نظر" اجتناب کند.

 به قول مولانا: 

غم چو بینی در کنارش کش به عشق

از سر "ربوه" نظر کن در دمشق

حال  با این مقدمه کوتاه می توان از زیبایی این تصاویر که از بلندی و با اشراف گسترده از پهنه ای بزرگ گرفته شده است ، لذت برد.

تصاویر زیر بهترین تصاویر هوایی است که در چهار گوشه جهان گرفته شده است:

شهر آمستردام هلند و کانال ها آب جاری در آن

رود "اژدهای آبی" در پرتغال

شهر بارسلونا (اسپانیا)

"فورت بوردانژ" هلند

رود یخ زده ای در ایسلند

دریاچه ناترون در تانزانیا




شهر- جزیره  "ماله" پایتخت کشور مجمع الجزایر مالدیو




اجتماع بیش از دو میلیون زائر مسلمان در موسم حج در شهر مکه

منطقه اسکاتزدیل در ایالت آریزونا آمریکا

شالیزارهای برنج استان یونان چین

شجاعت سیمین بهبهانی زبانزد عام و خاص شد (روحش شاد)

شجاعت سیمین بهبهانی زبانزد عام و خاص شد (روحش شاد)

سیمین بهبهانی: شاعری با شجاعت


نویسنده: علی اشرف درویشیان

    پیش از آنکه از نزدیک سیمین بهبهانی را دیده باشم، ایشان را از طریق شعر هایش می شناختم، شعرهایی که اینجا و آنجا در محافل ادبی خوانده بودم و در نشریات مهم چاپ می شد. من هم از سال های دور مخاطب و پیگیر شعر هایش بودم و با علاقه می خواندمشان: اما آشنایی حضوری ام با خانم سیمین بهبهانی برمی گردد به دوره یی که من و ایشان همزمان عضو هیات دبیران کانون نویسندگان ایران بودیم و همکاری می کردیم، به همین دلیل و به خاطر جلساتی که داشتیم به صورت منظم او را می دیدم و هر بار با یکدیگر همکلام می شدیم، درباره مسائلی پیرامون وضعیت کانون و ادبیات. همکاری ما همیشه خیلی نزدیک و صمیمانه بود و در تعامل به مشکلی برنمی خوردیم.
    درباره خانم بهبهانی باید بگویم که ایشان همیشه همین طور بوده و شجاعتی مثال زدنی داشته است، شعرهایی که می نویسند نشانگر این شجاعت است و می توان عنصر شهامت و صراحت را در آنها پیگیری کرد، به ویژه شعرهایی که برای وطن می سراید، حال و هوای ایران در آن شعر ها موج می زند. از این حیث شاید خانم بهبهانی در ادبیات و شعر ما در درجه اول قرار بگیرد، در جایگاهی حتی بالاتر از پروین اعتصامی.
    خانم بهبهانی بسیار خنده رو بودند و این قابلیت را داشتند که افراد را دور خودشان جمع کنند و از این جهت به یک پناهگاه برای ادبیاتی ها هم تبدیل شده بودند. چند سال پیش در سفر بلژیک با یکدیگر همسفر بودیم، ایشان تمام وقت نمی گذاشت که به ما بد بگذرد و مدام خاطره نقل می کرد تا مبادا حوصله کسی سر برود، مهربانی از دیگر صفات خوب ایشان بود.

غزل سرای بزرگ ایرانیان همیشه در قلبها ماندگار است

 غزل سرای بزرگ ایرانیان همیشه در قلبها ماندگار است

سیمین همیشه ماندگار است


نویسنده: پرویز خائفی

    نام سیمین بهبهانی در ادبیات ماندگار است، جایگاه خودش را دارد که جایگاه بزرگی است. متاسفانه آمادگی جسمی و روحی تجزیه و تحلیل و دگرگونی های شعر سیمین که ماندگار و ابداعی است را ندارم و به اشارت از ارزش های خاص شعر او به صورت کلی می گذرم. شادروان فریدون مشیری دوست بزرگم که با مجله روشنفکر عامل ارتباطی اصلی بیشتر شاعران با جامعه بود، مرا نیز با سیمین آشنا کرد. سال های دهه چهل به بعد دو مجله ارگان شعر معاصر بودند: روشنفکر و دیگری تهران مصور به مدیریت سیمین بهبهانی. به یاد دارم سیمین دقیقا در قالب شعر کلاسیک، حتی در حد معمولی شعرهایش را در فرم کاملامردم پسند در تهران مصور چاپ می کرد. نخستین شعر من در قالب غزلی معمولی نیز در تهران مصور چاپ شد. جالب اینجاست که شعرهای سیمین در قالبی معمولی و سنتی بود و مفاهیم کاملاروزمره شعر فروغ که در قالبی کاملاغیرمعهود با جنجالی فراگیر شایع شد، سیمین را نیز در همان قالب معهود و سنتی دچار دگرگونی ابداعی و به راستی ابتکاری کرد. توانست اوزان عروضی را با مهارت خاص به شعر نو گره بزند و برای نخستین بار بود که وزن با مضمون شکلی کوتاه و بلند داشت، بی آنکه از شعر سنتی کاملاجدا شود و این تطبیق وزن و مضمون با حفظ قالب دیرین کاری کمتر از ساختن شعر نو نبود. به نظر من این کار حتی از درآوردن قالب شعر نو و آزاد بسیار مشکل تر بود، یعنی مصاریع منطبق با مضمون، ظرفیت معنایی می یافت، با اینکه کاملاشکل و شمایل سنتی داشت اما به تناسب مضمون مصاریع شکل می گرفت. کار سیمین در اوج ابداع بود با اینکه زلال سنت را نیز حفظ کرد. به یقین در شعر دو هزار ساله فارسی شعر سیمین جهات ابداعی بسیار دارد و مهم این است که چهارچوب قالب های ابداعی کوچک ترین لطمه یی به اصالت و ماهیت شعر او نزده است. دیدارش در منزل مشیری را توفیقی ماندگار می دانم، چه بماند و نماند سیمین بهبهانی ماندگار است. همه می رویم اما بعضی با آثار هنری شان ماندگارند و سیمین از آن نمونه است.

در اندوه زنی شیر دل که به عشق وطن همه ناملایمات را تحمل کرد

در اندوه زنی شیر دل که به عشق وطن همه ناملایمات را تحمل کرد

زنی شیر، زنی ماه
اندوهیاد بزرگ بانوی غزل امروز ایران

نویسنده: منصور اوجی

زنی شیر
    
    زنی مرد
    
    زنی ماه.
    
    در این قاب عکسی ست از چهره او
    
    زنی رفته در خاک در سینه ما
    
    و برفی که می بارد و هیچ پایان ندارد
    
    و برفی که بر تارک ما.
    
    زنی شیر گفتم
    
    زنی شیر
    
    زنی بی محابا
    
    زنی پنجه زن بر رخ هر پلشتی
    
    زنی پرده در از رُخ زشت کاران
    
    زنی خرمن گل
    
    زنی ضد زهد ریایی.
    
    و اما زنی مرد
    
    زنی در مصائب تو را یار و یاور
    
    و در لطف و ایثار
    
    کسی برنگشته است بی دشت از محضر او
    
    زنی مادر تو
    
    زنی خواهر من
    
    زنی زن.
    
    غیابش، محاقی ست در شعر
    
    اجاقی ست، خاموش
    
    چراغی ست، تاریک
    
    و سرمای قطبی ست در شهر
    
    در شرق.
    
    زنی شهره در نام
    
    زنی یکه در راستکاری
    
    زنی بی بدیل همیشه
    
    زنی شعر.
    
    غیابش، غروب است و غربت
    
    و جایش چه خالی ست در محفل سرد تنهایی ما
    
    زن ماه.
    به شاعر همه فصل ها
    کلمات از بغض تو می آیند
    محمود معتقدی
    
    1
    
    بهانه ای برای شنیدنت
    
    سطری
    
    به حضور واژه ها و
    
    جغرافیایی برای همه حافظه هایت
    
    خاموشی ات مباد !
    
    روان انسان و/ عشق
    
    راهی به وطن دغدغه هایت
    
    کلمات / از بغض تو می آیند و
    
    «غزل » از حس تو می آموزد
    
    شاعر روایت دشوار
    
    چیزی بگو !
    
    جهان / به شعر تو عادت دارد
    
    2
    
    اسطوره های جهان را /تو باز نوشیده ای
    
    هنگام/ که رویای عشق و / عدالت
    
    از یاد نه / بر باد رفته بود
    
    شاعری «جگر آور» و/ ریشه در سرزمین های وطن
    
    سیمین بانوی «غزل امروز»
    
    جان و/ هم جهانش رساتر باد
    
    جان و/ هم جهانش رسا تر باد!